Dębicki, Mieczysław (01.01.1905-21.06.1977)

Mieczysław Dębicki urodził się 1 stycznia 1905 roku w Warszawie. Był synem Zdzisława Dębickiego, publicysty i literata. Były to czasy, kiedy teren Polski podzielony był pomiędzy zaborców.

Po ukończeniu 6 klas gimnazjalnych w Warszawie, Mieczysław Dębicki przeniósł się do Tczewa, gdzie został przyjęty do Państwowej Szkoły Morskiej na Wydział Mechaniczny. W 1924 roku uzyskał świadectwo dojrzałości, po czym odbył praktykę morską na stanowisku pomocnika mechanika okrętowego na statkach polskich na linii północno-atlantyckiej Duńskiego Towarzystwa Okrętowego "Det Ostasiatyske Co".

W 1925 roku wstąpił na Wydział Mechaniczny Politechniki Warszawskiej. Po trzech latach nauki, w 1928 roku, przerwał studia i zatrudnił się jako pomocnik mechanika okrętowego na statku Francuskiego Towarzystwa Okrętowego "Chargeurs Rennis". Zawitał do portów w Afryce, Ameryce Południowej i Europie.

W latach 1929-1932 kontynuował studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, gdzie w 1932 roku uzyskał dyplom inżyniera-mechanika z wyróżnieniem.

Były to czasy wielkiego kryzysu. Dębicki z trudem uzyskał posadę urzędnika technicznego w Związku Właścicieli Przedsiębiorstw Samochodowych w Warszawie. Następnie pracował jako zastępca kierownika warsztatów samochodowych w warszawskiej firmie Auto-Service. Po rocznej pracy na tym stanowisku przeszedł do Biura Technicznego fabryki silników lotniczych Polskich Zakładów Skody, mieszczącej się na Okęciu.

W latach 1934-39 pracował w Biurze Studiów Państwowych Zakładów Inżynierii w Warszawie, początkowo jako konstruktor, a następnie jako starszy kostruktor i kierownik grupy konstrukcyjnej. Pod jego kierunkiem zostały opracowane projekty dużego luksusowego samochodu osobowgo o mocy 100 KM, projekty podwozi samochodów ciężarowych i autobusów, samochód ciężarowy o ładowności 4 tony typu PZInż 703, samochód ciężarowy o ładowności 4 tony typu PZInż 713, projekt podwozia popularnego samochodu osobowego typu AW i wiele innych, uzyskując kilka patentów.

W okresie przedwojennym inż. Mieczysław Dębicki był rzeczoznawcą ds. samochodowych w Towarzystwach Ubezpieczeniowych Port Polonia oraz Assicurazioni Generali Trieste. Pracę dydaktyczną rozpoczął w 1936 roku, prowadząc wykłady z przedmiotu "Budowa samochodów" w Państwowej Szkole Technicznej Lotniczo-Samochodowej w Warszawie. Dalsze jego plany pokrzyżowała wojna.

W trakcie okupacji imał się różnych zajęć - prowadził hurtownię artykułów chemicznych, był wspólnikiem rzemieślniczego warsztatu samochodowego, wytwarzał także wózki dziecięce. Wstąpił do szeregów Armii Krajowej. Był odpowiedzialny za przygotowywanie samochodów do akcji, adaptacji wnętrza do celów zwiadowczych, maskowanie uzbrojenia i aparatów radiowych oraz pomagał wystawiać fałszywe dokumenty. Po kapitulacji Powstania Warszawskiego znalazł się w konwoju do obozu koncentracyjnego. W drodze udało mu się uciec i ukrył się do końca wojny w podwarszawskim oddziale Czerwonego Krzyża.

Wkrótce po wyzwoleniu Warszawy, w lutym 1945 roku, Mieczysław Dębicki rozpoczął pracę przy organizowaniu Państwowego Przedsiębiorstwa Transportowego, natomiast w marcu 1945 roku został oddelegowany jako członek Morskiej Grupy Operacyjnej do Bydgoszczy z poleceniem zorganizowania gdańskiego oddziału tego przedsiębiorstwa.

1 czerwca 1945 roku zatrudniony został na Politechnice Gdańskiej. Jego pierwszym zadaniem było zorganizowanie od podstaw Katedry Budowy Pojazdów Mechanicznych wchodzącej w skład Wydziału Mechanicznego Politechniki Gdańskiej, z czego wywiązał się celująco. Jesienią 1946 roku Zjednoczenie Przemysłu Motoryzacyjnego i Centralny Zarząd Motoryzacji powierzyli mu zadanie opracowania konstrukcji samochodu ciężarowego i projektu podwozia i nadwozia samochodu ciężarowego o ładowności 3,5 tony. Cel udało się osiągnąć w rekordowym tempie - 1 lutego 1947 roku przy współpracy z inż. Jerzym Wernerem, w oparciu o przedwojenny PZInż 713 powstał pierwszy polski powojenny samochód ciężarowy: Star 20. Natychmiast uruchomiono jego masową produkcję, a jego twórcy zostali obsypani nagrodami.

16 maja 1949 roku inż. Mieczysław Dębicki został mianowany profesorem nadzwyczajnym, zaś 1 lipca 1960 roku - profesorem zwyczajnym.

Profesor Mieczysław Dębicki byl wybitnym naukowcem, pedagogiem i organizatorem. Znał 4 języki obce: angielski, niemiecki, francuski i rosyjski. Zmarł 2 lata po przejściu na emeryturę. Pozostawił po sobie wielki dorobek i na zawsze zapisał się na kartach historii polskiej motoryzacji.

Na zdjęciu Star 20 w całej okazałości.
[fot: http://www.askl.eu.org/~luchio/star20.htm]