Silnik Lenoira w całej okazałości [fot: www.lss.bolton.ac.uk/~mjh1hlc]

Jean Etienne Lenoir był Francuzem urodzonym w belgijskim miasteczku Mussy-la-Ville. Był wynalazcą. Choć jego nazwisko nie robi takiego wrażenia jak Benz, Bosch czy Maybach, to jeden z wynalazków dokonał przełomu w dziedzinie silników spalinowych.

W 1960 roku Lenoir skonstruował pierwszy użyteczny zasilany gazem ziemnym dwusuwowy silnik spalinowy. Silnik składał się z jednego cylindra i osiągał 8,8 kW mocy. Doprowadzanie do cylindra gazu i powietrza oraz odprowadzanie spalin było sterowane za pomocą płaskich suwaków napędzanych od wału korbowego. Zapłon mieszanki palnej zassanej do cylindra następował od iskry elektrycznej, a układ zapłonowy wysokiego napięcia składał się z ogniw galwanicznych, przerywacza, cewki indukcyjnej i świec zapłonowych. Poprzez dławienie dopływu gazu sterowano mocą silnika. Konstrukcja była tak udana, że wyprodukowano jej kilkaset egzemplarzy zanim wymyślono lepsze modele.

Największą wadą silnika Lenoira była mała sprawność, a co za tym idzie duże zużycie gazu ziemnego. W jego silniku nie było bowiem sprężania mieszanki palnej. W 1863 roku Lenoir podjął próbę zamontowania silnika w samochodzie, lecz owo przedsięwzięcie nie zakończyło się pełnym sukcesem: pojazd był bardzo głośny i zużywał bardzo dużo paliwa. Zapłon iskrowy był zawodny i silnik miał tendecję do przegrzewania się, jeśli tylko zabrakło wystarczającej ilości chłodzącej go wody.

Tym nie mniej silnik Lenoira był pierwszym z tego typu silników zastosowanych komercyjnie i użytych w pojazdach drogowych.

Na zdjęciu silnik Lenoira w całej okazałości.
[fot: www.lss.bolton.ac.uk/~mjh1hlc]

Literatura:

1. Z. Kneba, S. Makowski: Zasilanie i sterowanie silników