Pit-stop w Formule 1

Są to jednoosobowe samochody wyścigowe, charakteryzujące się otwartym nadwoziem i kołami, które wystają poza jego obrys.

Współczesne bolidy F1 osiągają moc ponad 700 KM przy ok. 18000 obr./min. W ciągu niespełna 4 sekund rozpędzają się do prędkości 200 km/h i potrzebują nieco ponad 3 sekund, aby wyhamować od tej prędkości do zera. Na prostych osiągają zawrotne prędkości 300 km/h.

Szybkość i dynamika nie ma jednak związku ze swobodą konstrukcyjną. Wszystkie istotne parametry bolidu określone są szczegółowo przepisami Międzynarodowej Federacji Samochodowej (FIA). Zgodnie z przepisami z 1998 roku pojemność silnika ograniczona jest do 3000 cm3, masa pojazdu wraz z kierowcą musi wynosić co najmniej 600 kg, szerokość bolidu nie może przekraczać 1800 mm, a opony muszą mieć bieżnik (slicki nie są już dozwolone). Obecnie zabronione jest także używanie wysokich i bocznych spojlerów, zwiększonej ilości kół, turbodoładowania, aktywnego zawieszenia i systemu ABS. Ciekawostką jest fakt, iż wiele rozwiązań konstrukcyjnych zastosowanych w F1 wyemigrowało do masowo produkowanych aut, np.: pasy bezpieczeństwa, ABS, aktywne zawieszenie.

Mistrzostwa świata w F1 organizowane są od 1950 roku. Składają się z kilkunastu wyścigów eliminacyjnych na torach całego świata (m.in. Australii, San Marino, Niemiec, Japonii, Monako, Wielkiej Brytanii, Francji, Włoch). Od 1958 roku oprócz klasyfikacji kierowców prowadzona jest również klasyfikacja konstruktorów - każdy konstruktor może wystawić do boju dwa bolidy, które tworzą tzw. team lub stajnię. Najwybitniejsi kierowcy F1 to: Michael Schumacher, Alain Prost, Ayrton Senna, Niki Lauda i inni.