Jest to elektroniczny system czterech kół skrętnych (4 Wheel Steering System), po raz pierwszy zaprezentowany w 1983 roku w Tokyo w jednym z modeli Mazdy. Elektronicznie kontrolujący prędkość pojazdu układ mechaniczno-hydrauliczny odpowiednio dostosowuje skręt kół tylnej osi w zależności od szybkości samochodu.

Efekty działania układu są widoczne gołym okiem. Auto ma poprawiony promień skrętu (wyraźnie zmniejsza się przy niewielkich prędkościach), pojazd daje się precyzyjniej prowadzić, wzrasta górna granica bezpiecznej prędkości i poziom bezpieczeństwa przy wykonywaniu nagłych manewrów. Zmniejsza się także czas opóźnienia pomiędzy reakcją kierowcy a działaniem samochodu.

Poniżej prędkości 35 km/h tylne koła samochodu skręcają w przeciwnym kierunku niż skręt kół przedniej osi, aby ułatwić manewry parkingowe i przejeżdżanie np. przez zakręty typu U. Powyżej 35 km/h tylne koła auta skręcają w tym samym kierunku, co przednie, dzięki czemu poprawiona jest jego stabilność przy gwałtownych manewrach (np. zmiana pasa ruchu) i zachowanie na zakręcie (np. typu S). Z powodzeniem stosowano go w modelach Mazda w626 GD i I generacji MX-6 oraz 929.