Przekładnia planetarna Źródło: Il. własna

Przez przekładnię planetarną rozumiemy mechanizm złożony z 3 podstawowych części: koła zębatego wewnętrznego z uzębieniem zewnętrznym (kolor żółty), kilku mniejszych kół zebątych (ilość zależy od konstruktora) - tak zwanych satelitów (kolor zielony) oraz z zewnętrznego koła zębatego z uzębieniem wewnętrznym (kolor czerwony). Satelity połączone są ze sobą jarzmem (kolor pomarańczowy. Każda z tych części może być napędzana, lub napędzać.

Układ taki umożliwia pracę w zasadzie w czterech trybach:
1. Zablokowanie koła wenetrznego - obracają się tylko satelity i koło zewnętrzne.
2. Zablokowanie koła zewnętrznego - obrót tylko satelit i koła wewnętrznego.
3. Zablokowanie jarzma - obrót wykonują wszystkie elementy, lecz jarzmo stoi w miejscu i wraz z nim satelity (wykonują tylko ruch obrotowy wokół własnej osi).
4. Wolna praca - obracają się wszystkie elementy.

Przekładania taka ze względu na takie możłiwości i dodatkowo dająca możłiwość uzyskania bardzo dużych przełożeń znalazała zastosowanie w motoryzacji, a szczególnie w automatycznych skrzyniach biegów, umożliwijąc przełączanie biegów bez rozłączania napędu.