Jeep jest znakomitym środkiem transportu zarówno po gorących pustyniach jak i drogach Egiptu [fot. Ekipa TAS]

Egipt to wspaniałe miejsce na wypoczynek. Bez względu na porę roku można liczyć tu na słoneczne dni, doskonałą kuchnię i niezapomnianą ilość atrakcji turystycznych, zabytków, aktywnego wypoczynku. I choć niewielu turystów decyduje się na poruszanie po tym arabskim kraju wynajętym samochodem, to warto być świadomym, co oznacza prowadzenie auta w kraju potomków faraonów.

Przede wszystkim warto zaznaczyć, że Egipt to państwo policyjne, kierowane przez prezydenta Muhammada Hosni Said Mubaraka, generała lotnictwa. Policja towarzyszy nam na każdym kroku pobytu, stanowiąc nieodłączny element kulturowy. Podróżując samochodem musimy być przygotowani na częstą kontrolę na policyjnych rogatkach, konieczność posiadania przepustek, podróżowanie w konwojach z oddziałami policji turystycznej, a nawet wręczanie drobnych łapówek za umożliwienie czy też ułatwienie przejazdu.

Do podróży z całą pewnością zachęca bardzo niska (w porównaniu do Polski) cena paliwa - za litr ropy zapłacimy zaledwie 35 gr, zaś za litr benzyny - 60 gr (stan na marzec 2008) - to ceny blisko 9 razy niższe niż w naszym kraju. Egipt z roku na rok zwiększa wydobycie i choć egipska ropa naftowa nie jest najwyższej jakości (duża zawartość siarki w złożach), to na potrzeby lokalnej motoryzacji z całą pewnością wystarcza. Drogi asfaltowe Egiptu są w średnim stanie - na uwagę zasługują bardzo wysokie krawężniki, malowane w pasy, dzięki czemu można naprawiać zniszczoną nawierzchnię jezdni nakładając kolejną warstwę asfaltu bez podnoszenia krawężników i chodników. Arabowie z reguły jeżdżą bardzo szybko, tak więc bardzo często spotyka się "leżących policjantów", zwężenia drogowe i metalowe cekiny zwalniające. Ruch w Egipcie jest prawostronny.

Najważniejszym elementem egipskiego samochodu jest ... klakson. Choć nadmierne używanie sygnałów dźwiękowych jest zabronione, to "trąbka" jest powszechnie używana. Cel użycia klaksonu jest różny - od przyjacielskiego pozdrowienia kolegi, poprzez sygnalizację manewru wyprzedzania, po wymuszenie pierwszeństwa i zwrócenie uwagi turysty.

Drogi egipskie są dość dobrze oznakowane - znaki drogowe są podobne do polskich (np. bardzo podobny znak "stop", po arabsku: "dwa ślimaki z trzema kropkami"), a w miejscowościach turystycznych spotyka się napisy dwujęzyczne - po arabsku i po angielsku.

Po Egipcie porusza się wszystko, co tylko może się poruszać. Włączając się do ruchu drogowego musimy być przygotowani, że spotkamy nie tylko auta osobowe, ciężarowe i autobusy, ale także rowery, wielbłądy, dorożki, wózki zaprzągnięte w osły i wszechobecnych pieszych. Jak trafnie ujęła to moja towarzyszka podróży, przed wjazdem do Egiptu powinien widnieć znak: "Uwaga, ludzie na drodze". Piechurzy za nic mają sobie przejścia dla pieszych (które spotyka się, ale nikt z nich nie korzysta) - przechodzą przez jezdnię jak chcą i kiedy chcą, doprowadzając tę sztukę do perfekcji w zatłoczonym Kairze.

Ciekawe jest podróżowanie po Egipcie taksówką. W każdym turystycznie ciekawym miejscu jest ich mnóstwo, w każdym inaczej są pomalowane (np. w Kairze taxi są czarnobiałe, a w Hurgadzie - niebiesko-pomarańczowe). Przed rozpoczęciem jazdy należy "dogadać się" odnośnie do honorarium, gdyż możemy zostać "naciągnięci" przez "przedsiębiorczego" kierowcę. W większości miast taksówkarze błagają nas o skorzystanie z ich usług, a do nielicznych wyjątków należy Kair, gdzie zapotrzebowanie na ten typ transportu jest ogromne i taksówkarze "z góry" traktują klientów, często odmawiając im korzystania z ich auta - należy wtedy cierpliwie czekać na następną "okazję".

Podsumowując, Egipt to kraj, w którym panuje jedna zasada: nie ma zasad. Osoby o "słabych nerwach" nie powinny decydować się na samodzielną jazdę, pozostawiając tę "przyjemność" lokalnym kierowcom, którzy za drobny bakszisz dowiozą nas dosłownie wszędzie. Na szczególną uwagę zasługuje fakt, iż mimo pozornego chaosu motoryzacyjnego bardzo rzadko dochodzi w Egipcie do wypadków drogowych- kierowcy jeżdżą szybko, dynamicznie, łamią przepisy na każdym kroku, ale nie czynią sobie nawzajem krzywdy.